Download Η ΦΥΣΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ PDF

TitleΗ ΦΥΣΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ
File Size632.4 KB
Total Pages146
Document Text Contents
Page 73

ζουν, αλλά για δημιουργία σε ένα βαθύτερο επίπεδο ύλης,
που είναι απρόσιτο στα σημερινά μέσα παρατήρησης.

Η φιλοσοφική αρχή της αφθαρσίας της ύλης βρίσκεται σε
συμφωνία με όλα τα επιστημονικά δεδομένα, τα πειραματικά
και της παρατήρησης. Οι νόμοι του μετασχηματισμού και της
διατήρησης των φυσικών επιστημών και ιδιαίτερα της Φυσικής
επιβεβαιώνουν την υλιστική διαλεχτική θέση «κατά την οποία
κάθε μεταβολή είναι συγκεκριμένη, μετασχηματισμός και
ταυτόχρονα διατήρηση. Κατά το γίγνεσθαι της ύλης τίποτα
δεν προκύπτει από το μη ον, ούτε μεταπίπτει στο μη ον».36

Έχει νόημα ο σχηματισμός, ως φυσική διαδικασία με ύλη
που υπάρχει ήδη, ενός αστεριού ή ενός γαλαξία ή η γέννηση
ενός σωματιδίου με ύλη που υπάρχει ήδη – όχι όμως δημιουργία
του σύμπαντος. Η ύλη είναι άπειρη, αιώνια, άφθαρτη,
αδημιούργητη˙ όμως η κάθε συγκεκριμένη μορφή της ύλης
είναι παροδική μέσα στην αιωνιότητα και στο άπειρο
του σύμπαντος.

Η επιστήμη μελετά τα πράγματα και τα φαινόμενα που
υπάρχουν και εκδηλώνονται στο χώρο και στο χρόνο. Τα πριν
από το χώρο και το χρόνο- που δεν υπάρχουν - αποτελούν
αντικείμενο της θρησκείας, του μυστικισμού και της
μεταφυσικής σκέψης και δεν έχουν καμία σχέση με την
επιστήμη.

Το να προσπαθεί κανείς με πεπερασμένα εργαλεία, αυτά που
διαθέτει η επιστήμη, να προσεγγίσει άπειρα μεγέθη, δεν είναι
μόνο ματαιοπονία αλλά και νόθευση της επιστημονικής σκέψης
με θρησκευτικές ή φιλοσοφικές μεταφυσικές προσμίξεις. Και το
πράγμα γίνεται πολύ χειρότερο όταν η φιλοσοφική μεταφυσική
αντίληψη ή η θρησκευτική μεταμφιέζεται σε επιστημονική
γνώση και εκτίθεται ως τέτοια στα σχολικά εγχειρίδια
αφοπλίζοντας διδάσκοντες και μαθητές.

Η κοσμολογία ως φυσική επιστήμη μελετά, έχει νόημα να
μελετά, όχι το σύμπαν, που είναι άπειρο, αλλά τον κόσμο,
δηλαδή, σύμφωνα με την έκφραση του Ένγκελς, το προσιτό σε
μας σήμερα μέρος του σύμπαντος, με βάση το δεδομένο
επίπεδο της γνώσης, το οποίο βέβαια συνεχώς διευρύνεται.

Γράφει σχετικά ο καθηγητής Αχιλλέας Παπαπέτρου «…η
ιστορία της επιστήμης φανερώνει ότι η επιστημονική πρόοδος
συνίσταται στη βαθμιαία διεύρυνση των ορίων της ήδη
εξερευνημένης περιοχής του σύμπαντος…Η πιο χρήσιμη
υπόθεση εργασίας, για την έρευνα, συνίσταται στο να
δεχτούμε ότι το σύμπαν είναι άπειρο σε έκταση και σε
ποικιλομορφία».37Η ΦΥΣΙΚΗ ΧΩΡΙΣ ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ 77

Page 74

Το σύμπαν μπορεί να οριστεί ως ο αιώνιος και άπειρος υλικός
κόσμος με τα φαινόμενα, τις ιδιότητες, τις σχέσεις και τα
συστήματα˙ ως το «σύνολο» των υλικών αντικειμένων, που από
την άποψη της ποιότητας αποτελούν διάφορες μορφές της ύλης.

Οι ανακαλύψεις της επιστήμης ποτέ ως τώρα δεν
έχουν έρθει σε σύγκρουση με το αιώνιο, άπειρο και
αυθύπαρκτο του σύμπαντος, με την αυτοκίνηση και
αυτοεξέλιξη του κόσμου, και ποτέ δεν πρόκειται να
έρθουν. Ίσα - ίσα οι ανακαλύψεις της επιστήμης επι-
βεβαιώνουν αυτές τις φιλοσοφικές αρχές, οι οποίες
συνάμα αποτελούν προωθητικό παράγοντα της
επιστημονικής έρευνας.

Σύμφωνα με την παραλλαγή του Big-Bang του εγχειριδίου
της αστρονομίας, σελίδα 134 - 135: «οδηγούμαστε…στην
υπόθεση ότι το σύμπαν, δηλαδή ο χώρος, ο χρόνος, η ύλη και η
ακτινοβολία, δημιουργήθηκαν με μία μεγάλη έκρηξη σε μία
συγκεκριμένη στιγμή στο παρελθόν. Από τη στιγμή αυτή της
δημιουργίας του χρόνου (t = 0) ξεκίνησε και η διαστολή του
σύμπαντος … αυτό συνέβη πριν από 10 ως 20 δισεκατομμύρια
χρόνια» (υποθέτουμε ότι οι συγγραφείς εννοούν την
ακτινοβολία ως μορφή της ύλης).

«Η έκρηξη δεν έγινε σε κάποιο σημείο του χώρου …
αντίθετα συνέβη σε ολόκληρο το χώρο ταυτόχρονα τη στιγμή
της δημιουργίας του. Η ύλη και η ακτινοβολία δημιουργήθηκαν
ομοιόμορφα την ίδια στιγμή σε κάθε σημείο του χώρου και μαζί
με αυτόν».

«… ο χρόνος δημιουργήθηκε μαζί με το χώρο και την ύλη
και την ακτινοβολία ακριβώς τη στιγμή της μεγάλης έκρηξης».

«Δεν γνωρίζουμε γιατί και πως έγινε η μεγάλη έκρηξη.
Επίσης δεν είμαστε σε θέση να περιγράψουμε την κατάσταση
του σύμπαντος από τη στιγμή της δημιουργίας του (t=0) μέχρι
10- 43 δευτερόλεπτα μετά από αυτή (χρόνος του Plank)».

«Το μοντέλο στηρίζεται στις γενικότερες θεωρίες της
Φυσικής. Η σχέση χώρου, χρόνου και ύλης απορρέουν από τη
γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν. Η συμπεριφορά
της ύλης στις διαδοχικές φάσεις της ζωής του σύμπαντος
προβλέπεται από την κβαντική Φυσική των στοιχειωδών
σωματιδίων».

Η «θεωρία» της μεγάλης έκρηξης, την οποία οι συγγραφείς
του εγχειριδίου ονομάζουν «υπόθεση», δεν αποτελεί θεωρία με
την επιστημονική έννοια του όρου. Πρόκειται για θεωρία σε
εισαγωγικά, η οποία στηρίζεται σε ορισμένα επιστημονικά
δεδομένα, όμως περιέχει αυθαίρετες, αντιεπιστημονικές
παραδοχές και συνάμα μεταφυσικές.78

Similer Documents