Download O Makarios Kai Oi Symmaxoi Tou PDF

TitleO Makarios Kai Oi Symmaxoi Tou
File Size4.2 MB
Total Pages225
Table of Contents
                            ΠΡΟΛΟΓΟΣ  ΤΡΙΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΕΚΔΟΤΩΝ
Αλέξανδρος Γ. Ξύδης Το ψυχολογικο πλεγμα
	***
	***
	***
	***
Κώστας Χατζηαργύρης1F* Στα πλοκάμια μιας Λερναίας
	Η πρώτη φάση 1963-1965
		***
		Μερικα βασικα συμπερασματα
	Η δευτερη φαση 1966-1967
		Επεισόδια Κοφίνου
	Η τριτη φαση 1969 -1972
		Τα πλατύτερα γεγονότα της εποχής
	«Βιβλιογραφικο σημειωμα»
Σπύρος Λιναρδάτος Η Κύπρος ως την ανεξαρτησία
	Α' ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΩΣ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ
		Βυζαντιο και κυπριακη εκκλησια
		Φραγκοκρατια και ενετοκρατια
		Τουρκοκρατια
	Β' Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΥΠΡΙΩΝ ΠΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΓΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
		Αγγλικες υποσχεσεις και προσφορες
		Τα γεγονοτα του 1931
		Στον πολεμο
	Γ' ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΕΙΤΑΙ
		Δημοψηφισμα
		Το θεμα στον ΟΗΕ
		Η πρωτη προσφυγη στον ΟΗΕ
		Πολιτικη Νταλλες
		Ενοπλος αγωνας
		Οι Τουρκοι στο προσκηνιο
	Δ' ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΕΣΜΕΥΜΕΝΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
		Συνομιλιες Μακαριου Harding
		Σύλληψη και εκτοπιση του Μακαριου
		Συνταγμα Ράντκλιφ
		Εγκαταλειψη της αυτοδιαθέσεως
		Σχεδιον MacMillan
	Ε' ΟΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΤΗΣ ΖΥΡΙΧΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
		Σχεδιο ανεξαρτησιας
		Παρασκηνια της Ζυριχης
		Οι συμφωνιες
		Κυπριακη Δημοκρατια
Επίλογος
ΚΥΠΡΟΣ Στατιστικά στοιχεία
                        
Document Text Contents
Page 2

Digitized by 10uk1s, Ιούνιος 2006

Ο Μ Α Κ Α Ρ Ι Ο Σ Κ Α Ι Ο Ι Σ Υ Μ Μ Α Χ Ο Ι Τ Ο Υ



Τρίτη Έκδοση



Α λ έ ξ α ν δ ρ ο ς Γ . Ξ ύ δ η ς

Κ ώ σ τ α ς Χ α τ ζ η α ρ γ ύ ρ η ς

Σ π ύ ρ ο ς Λ ι ν α ρ δ ά τ ο ς

Page 112

Digitized by 10uk1s, Ιούνιος 2006

Ο βοηθος του νεου γενικου γραμματεα των Ηνωμενων Εθνων, του κ. Βάλντχαϊμ, αγωνιζοταν τις
μερες εκεινες, μ' επισκεψεις του στην Αγκυρα, την Αθηνα και τη Λευκωσια, να βαλει παλι σε κινηση
το μηχανισμο των διακοινοτικων συνομιλιων. Μα της Αθηνας η τοποθετηση ηταν υπερ μιας πιο
«μονιμης» λυσης κι όχι υπερ ρυθμισεων που να επιτρεψουν τη συνεχιση της υπαρξης του
κυπριακου κρατους κατω απο τη μεχρι τωρα μορφη του. Θεμα «Ενωσης» βεβαια δεν ανακυψε. Η
Τουρκια εξακολουθουσε να μην ευνοει, για τους λογους που προαναφερθηκαν, μιαν οριστικη λυση.
Ο Ισμετ Ινονου, όταν επισκεφτηκε την Αθηνα γυρω στα Χριστουγενα του 1971, ειχε μιλησει για τη
συσταση ενος συνομοσπονδιακου κρατους στην Κυπρο.

Στις 9 του Φλεβαρη, οπωσδηποτε, η Αθηνα εκδηλωθηκε. Στις 10 του μηνα όλες οι εφημεριδες της
ελληνικης πρωτευουσας δημοσιευσαν την παρακατω ανακοινωση:

«Υπο την προεδριαν του αντιβασιλεως (τοτε του στρατηγού Ζωϊτακη) συνηλθε χθες
κυβερνητικη συσκεψις ανωτατης σταθμης, προς εξετασιν της καταστασεως η οποια
εδημιουργηθη εν Κυπρω εκ της διαπιστωθεισης εισαγωγης σοβαρας ποσοτητος οπλισμου
εκ Τσεχοσλοβακιας».

Στις 11 του Φλεβαρη, ο υφυπουργος των Εξωτερικων, πρώην διπλωματης Παναγιωτακος που
απολαυε στο παρελθον την απολυτη εμπιστοσυνη του Παναγιωτη Πιπινελη, επισκεφτηκε τον
πρόεδρο Μακαριο και του εγχειρισε μιαν ελληνικη διακοινωση. Το περιεχομενο της έχει
δημοσιευτη. Προκειται για μια νοτα στεγνη και ξερη, που αποτελειται απο εννια σημεια. Τα δυο
πρωτα σημεια αναφερουν τα δυο διαβηματα, που εκανε προηγουμενως η ελληνικη κυβερνηση
προς την κυπριακη, απαιτωντας να παραδοθη ο τσεχοσλοβακικος οπλισμος «προς φυλαξιν εις την
κυπριακην εθνοφρουραν». Και σημειώνει τη σταση του Κυπριου ηγετη: «Ηρνηθη να αποδεχθη την
συστασιν αυτην... αντεταξε και παλιν απολυτον αρνησιν».

«Κατοπιν τουτου», συνεχιζει η νοτα, «η ελληνικη κυβερνησις, εχουσα υπ' οψιν τας ειδικας
συνθηκας ασφαλειας υφ' ας τελει η Κυπρος και την επι του θεματος ευθυνην του
Συμβουλιου Ασφαλειας των Ηνωμενων Εθνων, ζητει απο την κυπριακην κυβερνησιν οπως
απας ο εισαχθεις οπλισμος τεθη ανευ αναβολης υπο τον έλεγχον και την φυλαξιν της
Ειρηνευτικης Δυναμεως των Ην. Εθνων».

Η τοποθετηση αυτη ηταν παραδοξη. Η Ελλαδα, δηλαδη, αναγνωριζε το δικαιωμα της κυπριακης
εθνοφρουρας, που διοικειται απο Έλληνες αξιωματικους με τη βοηθεια ενος περιορισμενου
αριθμου Κυπριων, να διαθετει οπλισμο και μαλιστα να τον αυξανει. Αλλα δεν αναγνωριζε το
δικαιωμα αυτο στην κυπριακη αστυνομια, που τελουσε ολοκληρωτικα κατω απο τον ελεγχο του
κυπριακου κρατους. Αν η Κυπρος αρνιοταν να παραδωσει τον οπλισμο της στην εθνοφρουρα, τοτε
έπρεπε να τον δωσει, «προς ελεγχον και φυλαξιν», στην ΟΥΝΦΙΚΥΠ που αναγνωριζοταν ετσι και
κεινη σαν ενα ειδος υπερκρατους, με αρμοδιοτητες πιο εκτεταμενες απο της κυπριακης
κυβερνησης.

Η νοτα προχωρει παραπερα. Εξηγει γιατι δεν επιτρεπεται να είναι οπλισμενο το κυπριακο κρατος:

«Ειναι γνωστη η οξεια κρισις, η συνταρασσουσα τον ελληνοκυπριακον ελληνισμον. Ειναι
επαναγκες όπως προληφθη η προσφυγη εις την βιαν. Η δε τυχον διανομη του εισαχθεντος
οπλισμου προς χρησιμοποιησιν εις το εσωτερικον ελληνοκυπριακον μετωπον θα απετελει
ενεργειαν εθνικως ολεθριαν, διοτι θα εφερεν αφευκτως προς την αδελφοκτονιαν και την
καταστροφην».

Ειναι γνωστες οι φημες πως ο Γριβας συγκροτουσε ενοπλες ομαδες. Η παραγγελια όπλων απο την
Τσεχοσλοβακια — θα ειχαν παραγγελθη ασφαλως κι απο οποιαδηποτε δυτικη χωρα αν κεινη ταδινε
— εξισωνεται στην ελληνικη νοτα με τις προσπαθειες ενισχυσης του δικου του οπλισμου που

Page 113

Digitized by 10uk1s, Ιούνιος 2006

υποτιθεται πως καταβαλλε ο στρατηγος Γριβας με τις ομαδες του. Και γενικα το κυπριακο κρατος
εξισωνοταν ετσι με την κινηση του Γριβα. Δεν του αναγνωριζονταν παραπανισια δικαιωματα.

Η νοτα προχωρει να πλατηνει την όλη επιχειρηματολογια της ουσιαστικης νομικης ανυπαρξιας του
κυπριακου κρατους. Διευκρινιζει τα δικαιωματα που εχει στο σημειο αυτο το ελληνικο κρατος,
καθως και τις υποχρεωσεις του:

«Ο κυπριακος ελληνισμος ειναι τμημα του εθνους. Αυτο δεν πρεπει να λησμονηται. Οπως
δεν πρεπει να λησμονηται ότι εθνικον κεντρον ειναι και παραμενουν αι Αθηναι. Παρα
ταυτα η ελληνικη κυβερνησις δεν εχει την στιγμην αυτην την προθεσιν επεμβασεως εις τα
εσωτερικα πραγματα του ελληνοκυπριακου ελληνισμου. Ποιειται έκκλησιν εις την
σωφροσυνην και τον πατριωτισμον απαντων των εν Κυπρω υπευθυνων».

Η παραγραφος αυτη ειναι βασικη, και πρεπει να προσεχτουν τα διαφορα νοηματα που εκφραζει.
Διατυπωνει αρχικα τη θεση πως, προκειμενου για την Κυπρο, δεν υπαρχει θεμα θελησης κεινου που
λεγεται κυπριακο κρατος, θεληση εχει, εν τελευταια αναλυσει, μοναχα η Αθηνα. Γιατι η Αθηνα ειναι
το «εθνικον κεντρον» των Ελληνοκυπριων — όπως κι η Αγκυρα, φυσικα, ειναι «εθνικον κεντρον»
των Τουρκοκυπριων. Σαν εθνικο κεντρο που ειναι — μα επισης, όπως θα δουμε παρακατω, σαν
κρατος που έβαλε την υπογραφη του στις συνθηκες Ζυριχης και Λονδινου κι υποχρεωσε το Μακαριο
να τις υπογραψει, η Αθηνα εχει το δικαιωμα της επεμβασης στην Κυπρο, ειτε για τις εξωτερικες της
υποθεσεις προκειται, ειτε για τις εσωτερικες — όπως, φυσικα, πρεπει στην περιπτωση αυτη να
παραδεχτουμε πως το εχει και η Αγκυρα. Δε σκοπευει προς το παρον να επεμβει η ΑΘηνα, μα με τη
δηλωση έλλειψης μιας τετοιας προθεσης κατοχυρωνει παραπανω το σχετικο της δικαιωμα. Και, για
να μην υπαρξει καμια τυχον παρερμηνεια ή αμφισβητηση, η Αθηνα ξεκαθαριζει πως η έκκλησή της
για «σωφροσυνην» και «πατριωτισμόν» δεν απευθυνεται στην κυπριακη κυβερνηση και τον αρχηγο
της, αλλα γενικα σ' όλους τους Κυπριους, σ' όλους τους «υπευθυνους». Γι' αυτο και προχωρησε
επειτα στη δημοσιευση της νοτας η Αθηνα. Εξηγησε πως κεινη δεν ειχε σαν παραληπτη της το
Μακαριο, μα όλους τους Κυπριους, που ενας τους, ένας μαλιστα απο τους «υπευθυνους», ηταν ο
Μακαριος.

Δε σκοπευε βεβαια να επεμβει, «προς το παρον» ή «την στιγμην αυτην» η ελληνικη κυβερνηση. Μα
περιοριζοταν στη διατυπωση της θελησης της, που οι «υπευθυνοι» όφειλαν να σεβαστουν:

«Η ελληνικη κυβερνησις πιστευει ότι επεστη η ωρα δια την συγκροτησιν μιας κυβερνησεως
εθνικης ενοτητος εξ όλων των παραταξεων του εθνικοφρονος κυπριακου ελληνισμου. Μιας
κυβερνησεως, ητις θα προηρχετο απο την ελευθεραν πρωτοβουλιαν της πολιτικης και
εκκλησιαστικης ηγεσιας. Εις ταυτην θα μετειχον προσωπα εγνωσμενης σωφροσυνης,
εχοντα ανεξαρτησιαν γνωμης, απηλλαγμενα μισαλλοδοξιας και δυναμενα να εργασθουν δια
την αποκαταστασιν της διασπασθεισης εθνικης ενοτητος.

»Μια τοιαυτη κυβερνησις θα καθιστα δυνατην την αρμονικην συνεργασιαν και αμοιβαιαν
εμπιστοσυνην μεταξυ Αθηνων και Λευκωσιας. Εξ ενεργειων προς ας ειναι ξενη, η Ελλας
δεν δυναται να αποδεχθη οιανδηποτε ευθυνην, τοσον επι του διεθνους όσον επι του εθνικου
πεδιου».

Τον Ιουλιο 1970, στις αρχες της καινουργιας αναμετρησης, γενικες εκλογες στην Κυπρο ειχαν
αναδειξει μια Βουλη. Η λεγομενη ενωτικη αντιπολιτευση ειχε παρει μερος στις εκλογες αυτες, διχως
όμως να μπορεσει ν' αναδειξει έστω κι ενα βουλευτη. Η ελληνικη διακοινωση, παντως, οταν
μιλουσε για κυβερνηση που «ν' αποκαταστησει τη διασπασθεισα εθνικη ενοτητα», δεν αναφεροταν
στην αναγκη η κυπριακη κυβερνηση ν' αντικαθρεφτιζει με τη συνθεση της τη συνθεση της
κυπριακης βουλης. Απεναντιας, τονιζε εμμεσα μα καθαρα πως στη συγκροτηση της καινουργιας
κυβερνησης «εθνικης ενοτητας» δε θαπρεπε να παρθη υποψη η θεληση της Βουλης. Τη συνθεση

Page 224

Digitized by 10uk1s, Ιούνιος 2006



191 Το ιδιο.

192 Το ιδιο.

193 Γριβα, το ιδιο, σ. 398.

194 Γριβα, το ιδιο, σ.σ. 403.

195 Γ. Τενεκιδη, Το Κυπριακο απο της σκοπιας του Διεθνους Δικαιου, «Η Νεα Οικονομια», Μαρτιος
1964.

Similer Documents