Download Τα φιλοσοφικά Τετράδια PDF

TitleΤα φιλοσοφικά Τετράδια
File Size661.9 KB
Total Pages104
Table of Contents
                            Lenin_Τα Φιλοσοφικά Τετράδια
Lenin_Τα Φιλοσοφικά Τετράδια
	Βιβλίο Πρώτο
	Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ
		Μέρος Πρώτο
		Η Προσδιοριστικότητα (Ποιότητα)
			Μέρος Δεύτερο
		Το Μέγεθος (ποσότητα)
			Μέρος Τρίτο
		Το Μέτρο
			Βιβλίο Δεύτερο
	Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
		Τόμος IV – Αντικειμενική Λογική – Η Θεωρία της Ουσίας
		Βιβλίο Τρίτο
	Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ
		Τόμος V – Η Θεωρία της Έννοιας – Μέρος Τρίτο: Η Ιδέα της Γνώσης
			Σάββα Μιχαήλ
	ΜΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΑ 
ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΤΕΤΡΑΔΙΑ
ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ
		Πώς Μελετάμε τα Φιλοσοφικά Τετράδια
		ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
			Το Τέλος της Μεταφυσικής
			Φιλοσοφία και Επιστήμες
			Φιλοσοφική Μέθοδος
			Από τη Μεταφυσική στη Διαλεχτική
			Θεωρία της Γνώσης
			Υλιστική Ανατροπή του Χέγκελ
                        
Document Text Contents
Page 1

Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν

Τα φιλοσοφικά Τετράδια

Page 2

ΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ
ΤΕΤΡΑΔΙΑ

Άπαντα – Γκ. Β. Φρ. Χέγκελ – Τόμ. ΙΙΙ –
(Βερολίνο 1833)

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ
ΛΟΓΙΚΗΣ

Μέρος 1ο Αντικειμενική Λογική
Βιβλίο 1ο Η Θεωρία του Είναι

Γράφτηκαν: βασικά το 1914-1915 στη Βιβλιοθήκη της
Βέρνης με τη μορφή σημειώσεων: παρατηρήσεων ή
σχολίων, περιλήψεων και αποσπασμάτων που
κρατούσε ο Ν.Λένιν καθώς διάβαζε διάφορα
συγγράμματα ή μελέτες φιλοσοφικού περιεχομένου –
ιδιαίτερα τα έργα του Χέγκελ, τον οποίο “πάλευε”, με
τη σειρά του, ακολουθώντας τους ΜΑΡΞ και
ΕΓΚΕΛΣ, «να στείσει στα υλιστικά του πόδια»

Πηγή: Ο τόμος 29 των «Απάντων» της Σύγχρονης
Εποχής.

Μετάφραση-Επιμέλεια-Σύνταξη: Θεοδόσης
ΘΩΜΑΔΑΚΗΣ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ
ΕΚΔΟΣΗ

Page 52

αντανάκλασης).

«Η ουσιαστική ανεπάρκεια της άποψης σύμφωνα με την οποία
αυτή η Φιλοσοφία συνίσταται, στο ότι κολλά στο αφηρημένο
Πράγμα-καθεαυτό σαν ένα έσχατο προσδιορισμό· και αντιθέτει
την αντανάκλαση ή την προσδιοριστικότητα και την
πολλαπλότητα των ιδιοτήτων στο Πράγμα-καθεαυτό· ενώ στην
πραγματικότητα το Πράγμα-καθεαυτό ουσιαστικά έχει μέσα του
αυτή την εσωτερική αντανάκλαση, και προσδιορίζεται σαν μια
οντότητα προικισμένη με τους δικούς της προσδιορισμούς ή
ιδιότητες· επομένως θεωρείται ότι, η αφαίρεση του Πράγματος,
που το κάνει καθαρό Πράγμα-καθεαυτό είναι ένας
προσδιορισμός», (132).

Ο πυρήνας =
ενάντια στον

υποκειμενισμό
και

το σπάσιμο
ανάμεσα

στο Πράγμα-
καθεαυτό

και τις
εμφανίσεις του

...«Πολλά διαφορετικά, πράγματα βρίσκονται σε ουσιαστική
Aμoιβαία Δράση χάρη στις ιδιότητες τους· Η ιδιότητα είναι αυτή η
αμοιβαία σχέση, και ξέχωρα απ’ αυτήν το Πράγμα είναι τίποτε...»,
(133).

Die Dingheit (Η Πραγμότητα) μετατρέπεται σε Eigenschaft
(Ιδιότητα)(134). Η Eigenschaft σε “ύλη” ή “Stoff” (υπόσταση).
(«Τα πράγματα συνίστανται από υπόσταση») κλπ.

«Η Εμφάνιση σ’ αυτό το σημείο είναι Ουσία στην Ύπαρξή της...»,
(144). «Η εμφάνιση είναι η ενότητα της Έκφανσης και της
Ύπαρξης...», (145).

Ενότητα στις εμφανίσεις: «Αυτή η ενότητα είναι ο νόμος της
Εμφάνισης. Ο Νόμος, επομένως, είναι το θετικό στοιχείο στη
διαμεσοποίηση του φαινόμενου», (148).

νόμος (των
εμφανίσεων)

[Εδώ γενικά απόλυτο σκοτάδι. Αλλά υπάρχει προφανώς
μια ζωτική σκέψη: η έννοια του Νόμου είναι ένα από τα
στάδια της γνώσης του ανθρώπου για την ενότητα και τη
σύνδεση, για την αμοιβαία εξάρτηση και την ολότητα του
παγκόσμιου προτσές. Η “ειδική μεταχείριση” και η
“συστροφή” των λέξεων και των εννοιών, στα οποία
αφιερώνεται εδώ ο Χέγκελ είναι μια πάλη ενάντια στην
απολυτοποίηση της έννοιας του νόμου, ενάντια στην
απλούστευσή της, ενάντια στη φετιχοποίησή της. ΝΒ για
την μοντέρνα φυσική!!!].

«Αυτή η διαρκής σταθερότητα που ανήκει στην Εμφάνιση
μέσα στο Νόμο...».

ΝΒ: Νόμος είναι
το διαρκές (το

σταθερό)
μέσα στις

Εμφανίσεις

Page 53

«Νόμος είναι η Αντανάκλαση της Εμφάνισης σε ταυτότητα με τον
εαυτό της», (149). Νόμος είναι το ταυτόσημο στις Εμφανίσεις:
Αντανάκλαση της Εμφάνισης σε ταυτότητα με τον εαυτό της»).

(Νόμος είναι
το ταυτόσημο

στις Εμφανίσεις)

... «Αυτή η ταυτότητα, το θεμέλιο της Εμφάνισης, που συνιστά το
Νόμο, είναι η ιδιαίτερη στιγμή της εμφάνισης...», (150).
Επομένως ο Νόμος δεν βρίσκεται πέρα από την Εμφάνιση,
αλλά είναι, άμεσα παρών μέσα σ’αυτήν· το βασίλειο των
Νόμων είναι η ήρεμη (η υπογράμμιση είναι του Χέγκελ)
αντανάκλαση του υπάρχοντος ή εμφανιζόμενου κόσμου...».

ΝΒ
Νόμος = η ήρεμη

αντανάκλαση
των εμφανίσεων

ΝΒ

Αυτός είναι ένας αξιοσημείωτα υλιστικός και
αξιοσημείωτη ορθός (με τη λέξη “ruhige” (ήρεμος)
προσδιορισμός. O Νόμος παίρνει αυτό που είναι ήρεμο –
και συνεπώς ο νόμος, κάθε νόμος είναι στενός, ατελής,
κατά προσέγγιση.

«Η ύπαρξη ξαναγυρίζει στο Νόμο σαν το Θεμέλιο της· Η εμφάνιση
περιέχει και τις δυο στιγμές – το απλό Θεμέλιο και την κίνηση
διάλυσης του εμφανιζόμενου καθολικού, του οποίου θεμέλιο
αποτελεί η ουσιαστικότητα».

Επομένως ο νόμος είναι ουσιαστική εμφάνιση», (150).

ΝB
Ο Νόμος είναι

ουσιαστική
εμφάνιση

Άρα νόμος και ουσία είναι έννοιες του ίδιου είδους (της
ίδιας τάξης), ή, μάλλον, του ίδιου βαθμού, εκφράζοντας
την εμβάθυνση της γνώσης του ανθρώπου για τα
φαινόμενα, τον κόσμο, κλπ.

Η κίνηση του σύμπαντος στις εμφανίσεις (Bewegung des
erscheinenden Universums) στην ουσιαστικότητα αυτής της
κίνησης, είναι νόμος.

ΝΒ
(Νόμος είναι η
αντανάκλαση

του ουσιαστικού
στην

κίνηση του
σύμπαντος)

«Το βασίλειο των Νόμων είναι το ή ρ ε μ ο περιεχόμενο της
Εμφάνισης. Η εμφάνιση είναι αυτό το ίδιο το περιεχόμενο, αλλά
παρουσιάζεται σε αδιάκοπη αλλαγή και σαν Αντανάκλαση στο
άλλο... Επομένως η εμφάνιση, αντίθετα με το Νόμο, είναι η
ο λ ό τ η τ α , γιατί περιέχει το Νόμο, αλλά περιέχει επίσης και

(Εμφάνιση,
ολότητα)

((νόμος = μέρος))

Η εμφάνιση είναι

Page 103

«καθαρές σκέψεις, πνεύμα που σκέφτεται την ίδια του την ουσιαστική
φύση» (Επιστήμη της Λογικής, «Πρόλογος στην Πρώτη Έκδοση», εκδ.
G. Allen, σελ. 28). Είναι αφαιρέσεις από αφαιρέσεις, σκέψη που ερμη-
νεύει σκέψη, μορφές κενές. Γι’αυτό και η άρση της αλλοτρίωσης στον
Χέγκελ είναι, όπως παρατήρησε ο Μαρξ στα Χειρόγραφα του 1844
ψεύτικη άρση και αντιδραστική επαναβεβαίωση της αλλοτρίωσης.

Το πραγματικό ξεπέρασμα της αλλοτρίωσης της συνείδησης του
κοινωνικού ανθρώπου μέσα στην ταξική κοινωνία και την
αποκορύφωση της, τον καπιταλισμό, απαιτεί την πραχτική-
επαναστατική κατάργηση της αλλοτρίωσης της ίδιας της κοινωνικής
εργασίας, την κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοχτησίας των μεσων
παραγωγής και τη νίκη του κομμουνισμού. Μέσα απ’ αυτή την
επαναστατική υλιστική οπτική, η Διαλεχτική, η διαλεχτική λογική και
η θεωρία της γνώσης του Μαρξισμού εξάγουν τις επιστημονικές
έννοιες και κατηγορίες τους από την ανάπτυξη κάθε φυσικής και
πνευματικής ζωής. Οι έννοιες και κατηγορίες δεν είναι αφαιρέσεις που
σκέφτονται αφαιρέσεις αλλά εκφράσεις των ουσιαστικών αλληλο-
συνδέσεων, των νόμων κίνησης της Φύσης και της κοινωνίας.

Ο Έγκελς το υπογράμμισε με σπάνια σαφήνεια στη Διαλεχτική της
Φύσης.

«Συνεπώς είναι από την ιστορία της Φύσης και της ανθρώπινης
κοινωνίας που οι νόμοι της διαλεχτικής πρέπει να αφαιρεθούν... Το
λάθος του Χέγκελ βρίσκεται στο γεγονός ότι αυτοί οι νόμοι
επιβάλλονται πάνω στη Φύση και την Ιστορία σαν νόμοι της σκέψης και
δεν αφαιρούνται απ’ αυτή», (Φρ. Έγκελς: Η Διαλεκτική της Φύσης,
σελ. 44, μτφρ. Μπιτσάκη).

Με την ιδεαλιστική-μυστικιστική της μορφή –και με την ακόμα
χυδαιότερη μορφή του Diamat του Στάλιν και του Αντοράτσκι ή του
Ρόζενταλ– η διαλεχτική είναι άχρηστη. Κι ακόμα χειρότερο: είναι μια
προκρούστεια κλίνη που πετσοκόβει και παραμορφώνει την
πραγματικότητα, οδηγώντας, μέσα από καταστροφές κι εγκλήματα,
στην υποταγή στον ιμπεριαλισμό.

Με την υλιστική μεταμόρφωση της, όμως, η διαλεχτική του Χέγκελ
γίνεται ο αναντικατάστατος οδηγός στη σοσιαλιστική επανάσταση.
Άφθαρτη ιστορική απόδειξη, τα ίδια τα Φιλοσοφικά Τετράδια του
Λένιν.

http://www.marxistbooks.gr/filotetr-a.htm

http://www.marxistbooks.gr/filotetr-a.htm

Page 104

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

http://politikokafeneio.com

http://politikokafeneio.com/

Similer Documents